O treningu interpersonalnym (dla nauczycieli i metodyków)

(Fragment z książki:  Kompetencje społeczne i inteligencja emocjonalna nauczycieli wychowania fizycznego i trenerów, Warszawa 2016, 
M.Czechowski, J.Femiak, A.Kuk)

Trening interpersonalny jest przedsięwzięciem edukacyjnym, skierowanym do ludzi zdrowych (pierwszymi uczestnikami treningów była kadra kierownicza programów finansowanych przez rząd USA w 1946 roku w Connecticut). Dlatego też jego uczestnikami były osoby, które profesjonalnie zajmowały się pracą z innymi ludźmi. Celem, osiąganym dzięki tej formie edukacji było lepsze zrozumienie zachowań innych i własnych w relacji z drugim człowiekiem, umiejętność wyrażania swoich myśli i uczuć, umiejętność rozwiązywania konfliktów i wiele innych. Podczas treningu zawsze obecny jest trener, który towarzyszy grupie i dzięki swoim umiejętnościom i wiedzy dba o to aby, spotkanie faktycznie było edukacyjne i rozwojowe. Jest to forma rozwoju, która uwzględnia doświadczeniu dane w tej chwili, wymaga zatem zatrzymania się myślą, percepcją na sobie i innych w danej sytuacji (Sikorski 2009, Praszkier, Różycki 1983, Jedliński 2008, s.16).

Zasadniczym celem treningu jest uruchomienie zmian wewnętrznych (intrapsychicznych), prowadzących do lepszego rozumienia swoich reakcji, wzbogacenia wiedzy o sobie samym (Sikorski 2009, Praszkier, Różycki 1983, Jedliński 2008). Podczas treningu głównym przedmiotem poznania jest świat doświadczenia wewnętrznego, jego bogactwo emocjnalne, uczuciowe i intelektualne. W trakcie treningu każdy członek grupy także ma możliwość uświadomić sobie jak jest odbierany przez innych. Ma szansę poeksperymentować z nowymi zachowaniami społecznymi. Często „efektem ubocznym” treningu jest wzrost zaufania do ludzi, zwiększenie akceptacji własnej osoby, większa ekspresyjność i elastyczność zachowania (Jedliński 2008, s.14). Carl Rogers właśnie te uboczne konsekwencje treningu uważał za najważniejsze. W rozwoju kompetencji komunikacyjnych, trening interpersonalny jest krokiem milowym, bowiem uczy nie tylko zwrotów językowych, komunikatów nieoceniających, lecz przede wszystkim uczy postrzegać własne reakcje i je nazywać, buduje własną wewnętrzną komunikację, więcej uczuć, emocji, zostaje uświadomionych. Dzięki temu procesowi możemy adekwatnie reagować na drugiego człowieka. Uczenie się podczas treningu interpersonalnego odbywa się podczas bieżących relacji, doświadczenia, uczenie się jest wpisane w doświadczenie. Rolą trenera jest m.in. owo doświadczenie intensyfikować. Powyższe zasady edukacji są bliskie wartościom kluczowym dla andragogiki.

Trening interpersonalny, prowokuje pytania kim jestem? Jaką rolę pełnię w społeczeństwie?

Trening interpersonalny prowadzony jest niedyrektywnie, stosowane metody mają jedynie zintensyfikować to, co między ludźmi zachodzi. Postrzeganie i uczenie się zachodzi tu i teraz, w żywych relacjach społecznych, nie ma zbędnej intelektualizacji, ważne by uchwycić własne doświadczenie i nazwać je. Trening interpersonalny jest metodą, która uczy doświadczania i rozumienia rzeczywistości własnej i społecznej. Nie można komuś tego rodzaju doświadczenia przekazać w wiedzy pojęciowej, niezbędne i cenne jest tutaj osobiste zaangażowanie uczestnika, jego autorefleksja i subiektywne – niepowtarzalne postrzeganie rzeczywistości.

W zawodzie nauczyciela, który jest wystawiony na ekspozycję społeczną, w którego naturę wpisane są liczne relacje społeczne, kompetencje społeczne wydają się być, lekarstwem na stres, źródłem pewności siebie dowartościowania, słowem tego czego nasz nauczyciel został pozbawiony w toku swojej edukacji, opartej na odtwarzaniu wiedzy i dominującej roli wykładowcy. Trening interpersonalny mógłby stanowić uzupełnienie wykształcenia akademickiego przyszłych absolwentów AWF. Nabyte umiejętności pozwalałyby na przygotowanie się nie tylko do relacji pedagogicznych, lecz również pracy w różnych środowiskach, w zmieniających się rolach zawodowych: nauczyciela wychowania fizycznego, trenera, zawodnika, wychowawcy, instruktora rekreacji.

Oddanie nauczycielom prawa do poznania własnego oblicza w relacjach społecznych, może być punktem wyjścia do jego osobistego rozwoju, dzięki któremu będzie podejmował wyzwania wychowawcze i szukał w edukacji innych własnych celów rozwojowych. Bowiem jedynie ten kto potrafi poznawać siebie i dbać o swój wewnętrzny rozwój, jest w stanie wesprzeć w rozwoju drugiego człowieka.

Warto zatem przyjrzeć się treningowi interpersonalnemu – metodzie która wkracza do formalnego procesu kształcenia nauczycieli, a także do szkolnego procesu wychowawczego (Sikorski 2009, Jedliński 2008).

Zapisz się do newslettera

Najnowsze wpisy:

Dodaj komentarz

Personnel Training Institute

Zespół PTI jest wsparciem dla najbardziej wymagających organizacji. Tworzą go wysokiej klasy specjaliści takich dziedzinach jak: psychologia, prawo, finanse, doradztwo zawodowe, wynagrodzenia, marketing, zarządzanie podmiotowe w organizacji, zarządzanie.

Najnowsze wpisy:

Najnowsze wpisy blogowe

Masz pytania?

Zastanawiasz się czy warto próbować?

Nie wiesz czy tym razem będzie inaczej?

Jeszcze masz wątpliwości? Zarezerwuj miejsce, napisz jaki cel chciałbyś osiągnąć!

Napisz do nas